Bugün 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü.   Gazetecilik mesleği çok güzel, ama bir o kadar da zor meslekler arasında.

Dışarıdan her şey toz pembe görünür ama hiçbir şey göründüğü gibi de olmaz.

* * * *

Bugün 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günüydü.  Her şey bir tarafa bırakılıp gün dayanışma, birlik günüydü. En önemlisi hatırlanmak, yani maneviyat.  Gece yatağından kalkıp habere koşan, sürekli zamanla yarışan, yeri geldiğinde hasta anne-babasını, kardeşini, eşini, çocuğunu hastane köşelerinde bırakıp kaza haberine koşan hangi gazeteciye "madalya" takılmıştır. Tabi ki hiçbirine!.. Gazeteciliğin ne kadar meşakkatli bir meslek olduğunu hatırlatmama gerek yok. Bilen biliyor.

Dediğim gibi, en önemlisi hatırlanmak, yani maneviyat…

* * * *

Ereğli Belediye Başkanı Hüseyin Uysal, 2014'ün son ayının son günlerinde biricik annesini kaybetti.

Daha kırkı bile çıkmadı. Yeni yıla annesiz girdi Başkan Uysal.

Hal böyle iken Ereğli halkının yeni yılını kutlamayı da ihmal etmedi.  Kaçımız annesini yeni yıla girerken kaybetti?

* * * *

Son birkaç gündür ve bugün sosyal medyada yapılan acımasız paylaşımlara bakıyorum da el insaf diyorum başka bir şey demiyorum! Biri gazetecilere belediye yemekhanesinde 10 Ocak Çalışan Gazeteciler  Günü için verilen kahvaltı programını eleştirir, biri bu programı protesto eder, biri Başkan Uysal'ın geleneksel düzenlenen yemeği bozduğunu iddia eder.

El insaf yahu el insaf! Sizin anneniz-babanız öl medi mi? Siz annenizin-babanızın cenazesinde zil takıp göbek mi attınız? Musa'nın yerinde rakı-balık mı yaptınız? Bu kadar mı yeme-içme, eğlence meraklısı oldunuz yahu!

* * * *

18 gün önce annesini kaybetmiş bir Belediye Başkanı  10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü'nü unutmuyor. Uzun yıllardan bu yana basın camiasında (bence )özlenen tablo Ereğli Belediye Yemekhanesi'nde gerçekleşiyor.  Bu tabloda Fikri Kapan'ı, Sina(küçük) Çıladır'ı, Yusuf Zobar'ı görmek çok güzeldi.  Bu özlenen tablo için, 10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü'nü acınıza rağmen hatırladığınız ve hatırlattığınız için teşekkürler Sayın Uysal.